10 yıldır geziyor, yeni kültürler tanıyor ve fotoğraf çekiyor. Bugüne kadar ABD’ den Avrupa’ ya, Kuzey Afrika’ dan Uzakdoğu’ ya kadar birçok kıtada, sayısız ülkede bulunan Kasapoğlu’ nun en heyecan duyduğu alan ise olimpiyat fotoğrafçılığı. Çocukluğundan beri olimpiyatlara aşık olduğunu dile getiren Kasapoğlu, bugüne kadar Salt Lake City, Torino, Atina ve Pekin olimpiyatlarını fotoğrafladı.

Olimpiyatlarda sporcular gibi fotoğrafçıların da en iyi fotoğrafları çekmek için yarıştığını, bu mücadeleden iletişim gücü, pratikliği ve kalbinin sesi sayesinde galip geldiğini vurgulayan Kasapoğlu, olimpiyat fotoğrafları serisi hazırlamayı hedefliyor.

Küçüklüğümden beri beni fotoğraflar çok etkilemiştir. Fotoğraflar benim için çok şey ifade ediyor. Bir fotoğrafa çok uzun süre bakabilirim. Çocukluğumda birçok fotoğrafı yere dizip saatlerce bakardım, albümler hazırladım. Bir gördüğüm fotoğrafı hiç unutmazdım. Üniversitedeyken etrafımda gördüğüm şeyleri değişik yorumlamayı ve bunu fotoğrafa aktarmam gerektiğini hissettim. Fotoğrafla aradığımı buldum.

Etrafımda pek çok kişi ekonomi okuyordu. Aslında tiyatroya ilgim vardı ama ekonomiyi tercih ettim. ABD’ de okudum. Ancak ileride ne yapacağımı bilmiyordum. Okurken çok sıkıldım ama başlamışken bitirmek istedim. Ayrıca felsefe eğitimi aldım ve iki diplomam oldu. Bir de yan dal olarak fotoğrafçılık eğitimi aldım. O zaman dijital fotoğrafçılık pek gelişmemişti. Film çekmeyi öğrendim. Okulda ilk defa karanlık odaya girdim. Mezun olunca da fotoğrafçılık yapmaya karar verdim.

Biraz şans oldu. Üniversiteden mezun olduğumda Boston’ da yaşıyordum ve iş arıyordum. Salt Lake City’ de kış olimpiyatları oluyordu. Olimpiyatta fotoğrafçı olmak istiyordum. O sırada bir şirkete staj için başvurdum ve işe başladım. Olimpiyatların hazırlık aşamasında görev yaptım. Çok keyifli bir ortamdı. Fotoğrafçı stajyeri aradıklarını öğrendim. Başvurdum ve kabul edildim. Salt Lake City’ e taşındım ve stajın ardından işe kabul edildim. Bütün olimpiyat organizasyonunun fotoğrafçısı oldum. Olimpiyatın bir yılını fotoğrafladım. Olimpiyat bitince bu alanda uzmanlaşmaya karar verdim, çünkü içimde olimpiyat aşkı hep oldu. Fotoğrafçılığımı geliştirmek için Paris’ te bir yıl dijital fotoğraf eğitimi aldım. Eşim Avusturyalı. 2005’ te evlenip İstanbul’ a dönmeye karar verdik. Şu an freelance çalışıyorum. Türkiye’ ye geldiğimden beri çok şanslıyım. Sponsorum yok ama sürekli bir yerlerden iş teklifi alıyorum. Hepsini değerlendiriyorum. Birkaç tane moda çekimi yaptığım müşterim var. Çeşitli kataloglar, sergiler, dergi ve gazeteler için çekim yapıyorum. Yurtdışından sergiler için çok fotoğraf isteniyor. Bazen düğün fotoğrafları da çekiyorum. Şu sıralar bir alana konsantre olmayı istiyorum. Bir proje üzerinde çalışıyorum.

Salt Lake City, Torino, Atina ve Pekin olimpiyatlarına katıldım. Onun dışında da çok ülkeyi gezdim. Kuzey Amerika’ da Boston’ dan Salt Lake City’ e, oradan San Francisco’ ya ve Los Angeles’ e arabamla gittim. Oradan bir arkadaşımla beraber New York’ a gittim. Bütün Kuzey Amerika’ yı gördüm. Orta Amerika’ da Kosta Rika’ ya Güney Amerika’ da Peru, Arjantin, Şili’ ye gittim. Bütün Avrupa’ yı gezdim. İsrail’ e, Mısır’ a, Dubai’ ye, Hindistan’ a, Çin’ e gittim. Yakında Avustralya’ ya gideceğim. Gezmek bana çok ilham veriyor. Çünkü yeni bir ortama girince kendimi daha iyi tanıyorum. Her gördüğüm yerde fotoğraf hakkında düşüncelerim değişiyor. Çok daha iyi düşünüyorum. Her şeyi bir yana bırakıp yalnızca sırt çantamla dolaşmayı çok seviyorum. Gezgin olmayı, farklı ülkelerde az bir şeyle yaşayıp yeni insanları tanımayı çok seviyorum. Gezmek bana çok şey katıyor. En önemli ilham kaynağım gezmek diyebilirim. Özellikle dünyanın her tarafından insanın katıldığı olimpiyatlarda bulunmak ayrı bir keyif.

Her olimpiyatta beni çeken başka bir şey oluyor. Olimpiyatlar gezmesi zor bir yer. Öncelikle akreditasyonunuz çok önemli. Girebildiğiniz yerlere göre çektiğiniz fotoğraflar da değişiyor. Örneğin Torino’ da fotoğrafçı olarak akrediteydim. O nedenle her yere girip istediğim her şeyi çektim. Özel izinler alıp sahne arkasında da çekim yaptım. Atina’ da hiç öyle değildi. Gönüllü kartıyla gittim ve çok az şeyin yanına yakalaşıp fotoğraf çekebildim. O nedenle kartınızda yazan şey çok önemli. Pekin’ e gazeteci olarak gittim. Çok rahat fotoğraf çektim.

Hepsi ayrı ayrı heyecanlandırabiliyor. Değişik bir yüz ifadesi, değişik hareketler yakalamayı önemsiyorum. Çok iyi bir fotoğraf olacaksa bunu çekerken hissedebiliyorum. Benim için önemli olan gerçek bir anı yakalayabilmek. En çok kış sporlarından etkileniyorum. Çünkü daha hızlı ve adrenalin dolu. Fotoğraf açısından olimpiyatta en önemli şey sporcuların performansını yakalamak. Çünkü sporcuların hayatlarındaki en önemli anlardan biri. Uzun yıllar boyunca sadece o büyük an için çalışıyorlar, hazırlanıyorlar. Bu özel anı kaçırmamak, görüntülemek gerekiyor. Bu heyecan tüm alanlarda oluyor. Dolayısıyla benim için tüm spor dalları aynı. Hepsinde amacım bunu yakalayabilmek. Kışın fotoğraf çekmek dışarıdan bakıldığında daha zor gibi görünebilir ama benim için kesinlikle böyle bir sorun söz konusu değil. Çünkü ben de snowboard yapıyorum ve kış ortamına alışığım. Hatta benim için yaz olimpiyatları daha zor. Çünkü kışın kalın giyinerek soğuktan korunabiliyorum, ama sıcakla boğuşmak zor.

Fotoğraf çekerken o anın içindeysem hiç etkilenmiyorum. Örneğin geçen yıl Erzurum’ da bir milli takım kampındaydık. Dünya şampiyonu bir snowboard’ cu geldi. Onun fotoğraflarını çekiyordum. Hava çok soğuktu ama hiç farkında değildim. Çekimin sonunda ellerimi hissetmediğimi fark ettim. Fotoğrafın heyecanıyla ellerimin üşüdüğünü hiç fark etmedim. İstediğim kadar terliyeyim, istediğim kadar üşüyeyim güzel fotoğraf yakalamışsam diğerlerinin önemi olmuyor.

Çekiyorum. Bir olimpiyat süresinde o şehirdeki insanlar çok değişik bir psikoloji altında oluyor. Bütün dünya onları izliyor ve göz bebeği gibi oluyorlar. Bu durum şehrin havasını çok değiştiriyor. Örneğin açılış seremonisindeki havayı solumak çok başka bir enerji ve heyecan. Bu hava bütün şehirde hissedilebiliyor. Bu nedenle şehirdeki insanların da fotoğraflarını çekmeyi çok seviyorum. Olimpiyatlara pozitif bakıyorum ve fotoğraflarımda bunu yansıtmayı seviyorum. Çünkü olimpiyatlar bütün dünyayı barış içinde bir araya getiren özel bir organizasyon. Olimpik ideallere inanıyorum. Bu nedenle de olimpiyatların peşindeyim. Küçüklüğümden beri barışçıl yarışmayı çok severim. Spor olumsuz duyguları iyiye doğru kanalize ediyor ve insanı arındırıyor.