Araştırma sonuçlarına göre kadınlar teknoloji, farklılıkları kucaklama ve sosyal sorumluluk alanlarında erkeklerden daha donanımlı. İş ilişkileri ve küreselleşme alanlarında erkeklerle eşit performans sergileyen kadınlar sadece çeviklik konusunda erkeklerin gerisinde kalıyor. Genel değerlendirmede kadınların puanı 5 üzerinden 3,7 olarak çıkarken, erkekler 3,6 puanda kalıyor. Ayrıntılara inildiğinde de ortaya şaşırtıcı sonuçlar çıkıyor. Erkek egemenliğinde olduğu düşünülen teknoloji konusunda kadınlar daha istekli ve hazırlıklı. Kadınların yüzde 83'ü yeni teknolojileri öğrenmeye ve kullanmaya hazır olduğunu belirtirken, bu oran erkeklerde yüzde 80'de kalıyor. Farklılıkları kucaklamak, işgücünde çeşitlilik sağlamak çalışanları daha fazla tatmin ediyor, organizasyonda daha uzun süre kalmalarını sağlıyor ve üretkenliği artırıyor. Yapılan araştırmalarda bu konuya en çok kadınların özen gösterdiği ortaya çıkıyor.

Dünyada durum böyle. Türkiye'ye geldiğimizde erkeklerin iş dünyasındaki egemenliğinin sürdüğünü görüyoruz. Türkiye, yüzde 24,9'luk kadınların işgücüne katılım oranıyla, 30 OECD ülkesi içinde en son sırada. Kadın Girişimciler Derneği (KAGİDER) verilerine göre Türkiye, tüm OECD ve Avrupa ülkeleri arasında kadın girişimci oranının en düşük olduğu ülke konumunda bulunuyor. Türkiye'de işgücüne katılan 2-3 milyon kadının sadece yüzde 0.7'si girişimci konumunda yer alıyor. Toplam işverenlerin yüzde 12.5'i, kendi hesabına çalışanların da yüzde 10.8'i kadınlardan oluşuyor.

Durum tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de yavaş adımlarla değişiyor. Günümüzde başarılı yönetici ve iş kadınları olarak iş dünyasının merdivenlerini hızla tırmanan girişimci kadınlar, finans, perakende, eğitim, hukuk, tekstil, gıda, tarım, medya, turizm, enerji, ulaşım, inşaat ve danışmanlık gibi pek çok sektörde çalışıyor. Türkiye'de de sıfırdan kurdukları şirketlerini zirveye taşıyan, global birer oyuncu haline gelen kadınların sayısı hızla artıyor.

Ben başarısızlığı hiç tatmadım. Girdiğim her işte başarılı oldum. Sahip olduğum şeylere çok önem veriyorum ve onu bir şekilde başarılı yapıyorum. Zaten başarısız olan şeyleri bırakıyorum. Benim yanımda başarısız olan iş de eleman da kalmıyor.

Küçülmek mümkün değil. Bizim daima ilerlememiz ve gelişmemiz gerekiyor. Sağlıklı ve karlı büyüme kararı aldık. Bu nedenle ana işimizi destekleyecek, risklerini kapatabilecek alanlara girmeye karar verdik.

2005'te kotaların kalkacağı belliydi. Ancak bizim sektör buna pek inanmıyordu. Ben bunun olacağına inanıyordum. Bu nedenle markalaşmak ve müşterilere tasarım sunmak için 2005'ten önce İngiltere ofisimi açtım. İyi de etmişim. Örneğin oğlum ve gelinim o ofis üzerinden yıllık 70 milyon Dolar ihracat gerçekleştiriyor. 15 firmaya iş sağlıyorlar. Sonra Barselona ofisini açtılar. Ben de İtalya, Milano ve Paris'te ofis açtım. Buradan da markalara üretim yapıyoruz. Bizim için iyi bir pazar. Hiçbir zaman sipariş sıkıntısı yaşamıyoruz. Birçok firmayı Türkiye'ye çekiyoruz.

Avusturya Lisesi'nde okurken fen, edebiyat ve ticaret bölümünden birini seçmem gerekiyordu. 15 yaşındayken ticareti okuyup bir iş kadını olma kararını o zaman verdim. Üniversite son sınıftayken part-time çalışmaya başladım. O dönemde bankacılık çok yükselen bir sektör olduğu için bu alanda çalışmayı isterken lojistik sektöründen teklif geldi. Çalışan bir kadın olmayı ve yüksek pozisyonda olmayı istedim. İş hayatına atıldıktan sonra sıfırdan bir şeyleri yapmayı sevdiğimi fark ettim.

Her şey hayalle başlıyor. Neredeyiz, dünya nerede, nereye gidiyor ve neler yapmalıyız diye düşünmek gerekiyor. Ben farklı neler yapabileceğim konusunda hep düşünürüm. Hep farklı yollardan gitmek gibi bir prensibim var. Duygusal zekası güçlü biriyim. Hislerimin beni çok yönlendirdiğini görüyorum. Bugüne kadar hislerim iş yaşamında beni hiç yanıltmadı.

Türkiye'de kadınların içlerinde patlamaya hazır bir güç olduğuna inanıyorum. Çok iyi girişim fikirleri var. Ancak kadınlar bağımsız düşünemiyorlar. Kız çocuklarında bastırılmışlık var. Bunu dışarı dökebilen kadınlar çok başarılı oluyor.

19 yıl lojistik sektöründe belli girişimleri yaparken yalnızdık. Danışmanlarımız vardı ama lojistik deneyimleri yoktu. Bunun eksikliğini hissettim ve kendime hedef koydum. Sektörde nitelikli ve yetişmiş eleman eksikliği var. Bir de elemanlara coaching gerekiyor. Çünkü çalışanlar bir şirketten diğerine koşuyordu. Bu nedenlerle şirketi hem lojistik danışmanlık hem insan kaynakları danışmanlığı hem istihdam bürosu hem de bir eğitim şirketi olarak konumlandırdım.

Öncelikle yurtdışındaki defilelerle başladı. Bu gösterilerle basın çok ilgilendi. İlişkilere önem verdiğim için basın ve fuarlar sayesinde müşteri sayım günden güne arttı. Daha çok butik alıcılarım var. Milano, Roma, Sicilya, Ortadoğu, Amerika, Tokyo, Almanya, Hollanda, İngiltere gibi ülkelerin birçok butiğinde tasarımlarım satılıyor. Kendi öz kaynağıyla kurulmuş ve bununla ilerleyen bir markayım. Büyük atılımlar yapmak için şansa da inanıyorum. Hırslı ve gergin bir marka olmamaya özen gösteriyorum. Yumuşak geçişleri olan, insanlara güzel mesajlar veren, kendi içindeki duruşunu pozitif kılan kimliğimi korumaya çalışıyorum. Markalaşmamı tasarım kurumsallığına bağlıyorum. Sürekliliği olan bir ruha hizmet etmek, marka adını doğuruyor.

Özellikle kavramsal boyut benim için vazgeçilmez. Kavramsal bir kurgu üzerine yerleştirmeden koleksiyona başlamıyorum. Benden tek bir ürün tasarlamamı da isteseniz bunun nerede, nasıl ve hangi amaçla kullanılacağını göz önünde bulundurarak bir kavramsal kurgu yaratıyorum. Bunun en önemli örneği kendi marka sürecimizde konumlandırdığımız, bütün dünyayla buluşturmaya çalıştırdığımız Özlem Süer markasının tasarlanma aşamasındaki kavram ilişkisi. Kavramsal kurguları oluşturabilmek için bu konuda sürekli beslenmem ve hayattan zevk almam gerekiyor. Tasarımlarımda ağırlıklı olarak yerel duygular kullanıyorum. Bu duygular kumaş, form, konsept, siluet gibi unsurlara yansıyor. Ancak çok etnik ya da yerel bir tasarımcı olduğumu düşünmüyorum.

İç mimari, mobilya ve aydınlatma alanında tasarımlarıyla dikkat çeken Autoban, 2003'te mimar Seyhan Özdemir ve iç mimar Sefer Çağlar tarafından kuruldu. Türkiye'den önce yurtdışında ilgi gören Autoban, bugüne kadar pek çok ödül aldı, yabancı basında geniş yer buldu.

Ağırlıklı olarak mobilya ve aydınlatma ürünleri yapıyoruz. Sandalye, koltuk, masa gibi ürünlerimiz var. Projelerimizde ihtiyaç duyduğumuz ürünleri satın almak istemiyoruz. Çünkü mobilya mekana kimlik veren bir unsur. Tasarladığımız mekanın bizim imzamızı taşıması için mobilyaları da biz üretiyoruz.

Tasarımlarımıza dördüncü boyut katarak lider bir tasarım ürünü oluşturmaya çalışıyoruz. Bir stil peşinde değiliz. Trendlerle ilgilenmiyoruz. Tasarım yaparken önümüze pek kriter koymuyoruz. Çünkü kriterler bizi kısıtlıyor. Biz tasarımlarımıza çocukluk anılarımızı katıyoruz. Kızak, sallanan sandalye gibi anılarımızda yer etmiş ürünlerden esinleniyor, tasarımı keyifli bir hale getiriyoruz. Ürünlerimiz konulduğu yerde onu görmekten ve onunla yaşamaktan keyif almanızı sağlıyor. Biz onu hissediyor ve kendimiz için tasarlıyoruz.

Biz isimlerimizle değil, "Autoban" olarak çıkıyoruz. Tasarımcılar olarak profilde biz varız, ama 20 kişilik bir ekibiz. Ekibimiz daha çok mimari projelerle ilgileniyor.

Emel Aksoy Gündemir, 17 yaşında ailesine yardım amacıyla ağ örerek başladığı balıkçılık sektöründe 1995'te talebi karşılayamadığı için Japonya'dan özel makineler getirterek, seri ağ üretimine geçti. Bugün sektördeki beş fabrikadan ikisinin sahibi olan Gündemir, Hollanda ve Norveç'e ihracat yapıyor.

Babam avcılık ve balıkçılık yapan biriydi. İşe annemle birlikte onun ağlarını örmekle başladık. O zamanlar ortaokulda okuyordum. Daha sonra su ürünleri yetiştiriciliği sektörü Türkiye'ye girdi ve bu sektörde ağ kafes diken tedarikçilere ihtiyaç doğdu. Birkaç firmaya ağ dikmekle başladık. Başlangıçta annemle birlikte evde ve elde dikiyorduk. Sonra çok talep gelmeye başladı çünkü firmalar dikilmiş ağlarını yurtdışından getiriyorlardı. Bu sırada ben liseyi bitirmiştim ve Ege Üniversitesi Su Ürünleri Bölümü'nü kazanmıştım. Bir yandan okudum bir yandan da annemle birlikte evde ağları dikmeye devam ettik. Okul bitince bu işin evden ve elle yapılmayacağını düşünmeye başladım. Araştırmalarım sonucu bu işin makinelerle yapıldığını öğrendim. İlk makinemizi Japonya'dan getirttik. Getirilen makine tam olarak ağ dikme makinesi değildi. Biz birtakım aparatlar taktırarak bu makineyi ağ dikme makinesi haline getirdik. 66 metrekarelik bir dükkan tuttuk ve makinelerle Türkiye'de ilk defa ağ diken kişiler olduk. Şu an 30 kişilik personelimiz var. Bu sayı sezonlara göre artabiliyor.

Kısa vadedeki hedefim aklımda olan yatırımlarımı tamamlamak ve ihracatımı artırmak. Uzun vadede ise dünyanın bazı ülkelerinde Emel Balık'ın şubelerini açmak. Umarım bunu başarırım.

Çok çalıştım. İşime yatırım yaptım. Ekibimi iyi seçmeye çalıştım. Yenilikleri takip ettim. Yurtiçi ve yurtdışındaki fuarlara katılıp dünyayı takip ederek kendimi ve işimi geliştirdim. Müşterilerime karşı her zaman dürüst oldum. Böylece onların güvenini kazandım. Dolayısıyla da işlerini kazandım.

Müşteri memnuniyeti, güçlü iletişim ve kaliteyi her zaman ön planda tuttum. Bunu çalışanlarıma da her zaman ifade ettim. Başarıya ulaşmak zor, ancak başarıyı devam ettirmek daha zor. Bu doğrultuda kaliteyi yalnızca üretimimizde değil firmamızın her biriminde sağlamayı önemsiyoruz. Dünya standartlarının altına düşmeden, insan ve doğaya zarar vermeden, kalite standartlarını takip eden değil kalite standartlarını belirleyen ve yükselten bir oyuncu olmaya çalışıyoruz. Çevreye saygıyı her zaman ön planda tutuyoruz. Dünyayı temizliyor, tekrar üretime sunuyoruz. Yıllık 15 bin ton tekstil atığını geri dönüştürerek çevreyi ve doğayı koruyoruz.

2008'de aylık 1400 ton üretim kapasitesine ulaştık. 1400 ton keçe üretimi 1 milyon 400 metrekare yapıyor. Bu da yaklaşık olarak 350 bin tek kişilik yatak ya da 240 bin çift kişilik yatak üretimine denk geliyor. Vs.: Yurtdışına nasıl açıldınız? Şu an ihracat rakamlarınız ne kadar? 2005'te 1 milyon Dolar, 2006'da 1 milyon 500 bin Dolar, 2007'de 2 milyon Dolar ihracat yaparak 30 ülkeye ihracat yapar hale geldik. Ortadoğu, Kafkasya, Rusya ve Avrupa'da üretilen yataklardan 350 bininde bizim ürettiğimiz keçe ve vatkalar kullanılıyor. 2008 yılı ihracat hedefimiz 3 milyon Dolar.

Orta ve uzun vadede otomotiv sanayi için keçe üretim yapmak üzere çalışmalara başladık. Kayseri Organize Sanayi Genişleme Bölgesi'nde yeni yatırımlarımızda ihtiyaç duyacağımız 23 bin metrekare arazinin 10 bin metrekaresini kapattık, makine parkını yeniledik, ARGE çalışmalarına hız verdik. İstanbul'da 1000 metrekare alanda toplama merkezi kurduk. Ayrıca Edirne Organize Sanayi Bölgesi'nde 10 bin metrekarelik alanımızda Balkanlar ve Avrupa'daki pazara daha kolay ulaşmayı hedefliyoruz. Ülkemizin geleceğine yatırım yapmak, istihdam sağlamak, Türk ürünlerinin kalitesini dünyaya tanıtmak, çevreci ilkelerimizden ödün vermeden yüksek standartlarda üretim yapmak istiyorum. Sosyal projeler üreterek toplumsal görevlerimizi de yerine getirmeye çalışıyorum. Üretim kapasitemizi ve kalitemizi daha da yükseltmeyi, kalite ve hızlılık prensipleri ile pazar payını artırmayı hedefliyorum.